Dünyanın en itibarlı üniversitelerinden mezun olan gençler için bile yazılım mühendisliğinde iş bulmak giderek zorlaşıyor.
Los Angeles Times’ın haberine nazaran, Stanford Üniversitesi üzere seçkin okullardan mezun bilgisayar bilimcileri, giriş düzeyi konumlara girmekte önemli zahmet yaşadıklarını söyledi.
Stanford Biyomühendislik Profesörü Jan Liphardt, durumu “Stanford bilgisayar bilimi mezunlarının büyük teknoloji şirketlerinde giriş düzeyi iş bulmakta zorlanması bana hakikaten çılgınca geliyor” diye özetledi. Gazeteye ismini vermeden konuşan bir Stanford öğrencisi ise yerleşkede “son derece kasvetli bir havanın” hâkim olduğunu söylüyor.
Habere nazaran yazılım kesiminde yaygınlaşan yeni anlayış şu: Evvelce 10 yazılımcıya gereksinim duyan şirketler, artık iki yazılımcı ve bir büyük lisan modeli (LLM) ile işlerini yürütebileceklerini düşünüyor.
Palo Alto merkezli yapay zeka teşebbüsü Vectara’nın CEO’su Amr Awadallah da bu görüşü açıkça lisana getiriyor:
“Yapay zeka artık en güzel okullardan mezun ortalama bir junior geliştiriciden daha düzgün kod yazabiliyor. Artık junior geliştiricilere muhtaçlığımız yok.”
YAVAŞLATIYOR MU, HIZLANDIRIYOR MU?
Bu tablo karşısında, kimi mezunlar kendi teşebbüslerini kurarak risk sermayesinden hisse kapmaya çalışıyor, kimileri ise özgeçmişlerini güçlendirmek için yüksek lisans ve doktora üzere akademik yollara sapıyor.
Ancak alandaki bu karamsar tabloya karşın, araştırmalar yapay zekanın şimdi yazılımcıların yerini almaya hazır olmadığını gösteriyor. Bu yıl yayımlanan bir çalışmaya nazaran, yazılım geliştiricilerin kod yazarken yapay zeka araçlarını kullanması, beklenenin tersine verimliliği artırmak yerine yüzde 19 oranında yavaşlamaya yol açtı.
Bu sonuç, hem ekonomistlerin hem makine öğrenmesi uzmanlarının hem de geliştiricilerin öngörülerinin tam aykırısı.
Dahası, işgücü piyasasından gelen bilgiler de diğer bir çelişkiye işaret ediyor. Yatırım şirketi Vanguard’ın raporuna nazaran, yapay zeka otomasyonuna en açık birinci 100 meslek, fiyat artışı ve istihdam büyümesi açısından işgücü piyasasının geri kalanından daha düzgün performans sergiliyor. Raporda, mevcut yapay zeka sistemlerinin genel olarak çalışan verimliliğini artırdığı ve işleri daha yüksek katma bedelli vazifelere kaydırdığı belirtiliyor.
SORUN YAPAY ZEKA MI, SİSTEM Mİ?
Uzmanlara nazaran bu verimlilik artışının daha geniş bir refaha dönüşmemesi, sorunun yapay zekanın kendisinde değil, onun nasıl kullanıldığını belirleyen ekonomik sistemde olduğunu gösteriyor.
Teknoloji analisti Morten Rand-Hendriksen, “Yapay zeka, insan kapasitesini genişletebilecek bir araç olabilir. Lakin bunun için insan emeğini ve kazanımlarını, hissedar kârının önüne koyan önderlere ve bir ekonomik ortama muhtaçlık var” dedi.
